بازی سنگین غول‌های فناوری رویال ضد استقلال دیجیتال اروپا با برچسب ۱۱۵ میلیارد یورویی!
داستان از این قراره که اتحادیه اروپا یه قانون جدید به اسم CADA یا همون Cloud and AI Development Act گذاشته جلوش تا جلوی وابستگی بیش از حد به شرکت‌های غول‌پیکر ابری غیراروپایی رو بگیره. اما حالا یه گزارش تازه نشون میده که اجرای این قوانین قراره رقمی نجومی بین ۳۵ تا ۲۳۳ میلیارد یورو خرج بذاره روی دست اروپا! ماجرا وقتی جالب‌تر میشه که بفهمیم این تحقیق جنجالی با پول غول‌های بزرگی مثل آمازون، گوگل، متا و اپل فاند شده؛ همون‌هایی که مستقیم از این بازار آب می‌خورن و اصلاً دلشون نمی‌خواد اروپا مستقل بشه.
اگر همین الان توی این ۲۰ درصد اول مقاله با خودت میگی «خب این پول توی جیب کی می‌ره و چه ربطی به ما داره؟»، باید بگم قضیه سر کنترل روی داده‌ها، سرورها و نرم‌افزارهاییه که دولت‌ها دارن استفاده می‌کنن. غول‌های فناوری آمریکایی نگرانن که قوانین سخت‌گیرانه جدید اروپا دست و پای اون‌ها رو ببنده و حالا با این پژوهش دارن هشدار میدن که استقلال دیجیتال هزینه‌بره.
سه سناریو و یک قبض سنگین ۱۱۵ میلیارد یورویی!
موسسه پژوهشی ECIPE که تو بروکسل مستقره، سه سناریوی مختلف رو برای بازه زمانی بین سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۳۶ بررسی کرده. سناریوی باریک حدود ۳۵.۶ میلیارد یورو، سناریوی میانه حدود ۱۱۵ میلیارد یورو و سناریوی وسیع هم سرسام‌آور و ۲۳۳ میلیارد یورو هزینه داره! البته این عددها پیش‌بینی قطعی نیستن، بلکه نشون میدن اگر قوانین چقدر سخت‌گیرانه بشن، چقدر باید خرج کنیم.
توی سناریوی میانه، چیزی حدود ۳۳.۳ میلیارد یورو روی دوش بودجه‌های دولتی می‌افته که تقریباً یعنی برای هر فرد شاغل تو اروپا، یه هزینه‌ی ۱۵۹ یورویی داره. حدود ۸۰ میلیارد یورو (یعنی ۷۰ درصد کل مبلغ) هم می‌افته گردن شرکت‌های خصوصی، البته به شرطی که کمیسیون اروپا زورش برسه و قوانین رو به بخش خصوصی هم تسری بده.
پول‌ها دقیقاً کجا خرج می‌شن و کی دردش رو حس می‌کنه؟
حدود ۶۹ درصد از این هزینه کل، صرف جابجایی به سرویس‌دهنده‌های جدید و بازنویسی کدهای نرم‌افزاری میشه. آقا جان، مگه جابجایی یه اپلیکیشن کار ساده‌ایه؟ کلی وقت و انرژی می‌بره تا نرم‌افزاری که برای یک پلتفرم خاص Build شده رو برای یک Cloud دیگه بازسازی کنی. قیمت‌های بالاتر سرویس‌های ابری هم حدود ۳۰ درصد و پروژه‌های دیجیتال معوقه هم ۲ درصد باقی‌مونده رو تشکیل میدن.
جالب اینجاست کشورهایی مثل آلمان، فرانسه، اسپانیا و ایتالیا چون از قبل قوانین ملی خودشون رو روی نهادهای دولتی پیاده کردن، ضربه کمتری می‌خورن؛ اما کشورهای کوچک‌تر که زیرساخت کمتری دارن، مجبورن سرویس‌ها رو با قیمت‌های بالاتری از بازارهای بزرگ‌تر اروپایی بخرن.
چی توی این گزارش گم شده؟
خود این مقاله و تحقیق ادعا می‌کنن که کاملاً مستقلن، اما یه نکته مهم رو اصلاً حساب نکردن: هیچ قیمتی روی «امنیت» و «پایداری» نذاشتن! کمیسیون اروپا معتقدU که وابستگی بیش از حد به سرویس‌دهنده‌های غیراروپایی، یک ریسک جدی برای استقلال دیجیتال و امنیت این قاره‌ست. از اون طرف، CCIA (که همون انجمن صنفی غول‌های تکنولوزیه) دنبال قوانین ملایم‌تره و می‌گه به جای اینکه گیر بدین شرکت مال کج1ست، فقط روی محافظت‌های فنی تمرکز کنید.
