راستش را بخواهید، دنیای امنیت سایبری گاهی وقت‌ها آن‌قدر ترسناک می‌شود که آدم حس می‌کند در یک فیلم علمی-تخیلی زندگی می‌کند. تصور کنید بیمارستان و مراکز درمانی که سر و کارشان با جان آدم‌هاست، ناگهان هدف یک حمله باج‌افزاری قرار بگیرند و تمام سیستم‌ها قفل شوند! این دقیقاً همان بلایی است که سر سیستم بهداشتی دانشگاه نیومکزیکو (UNM Health) آمده و حسابی کار دست کادر درمان و بیماران داده است.
اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، هکرها با پیدا کردن راه‌های نفوذ، کنترل بخش‌هایی از سیستم را به دست می‌گیرند و برای پس دادن آن پول طلب می‌کنند. در این میان، جراحی‌ها و روند درمان بیماران مختل می‌شود. حالا جالب (و البته نگران‌کننده) اینجاست که طبق آمارهای جدید، وقتی هکرهای کلاه‌سیاه موفق می‌شوند به یک Valid Credentials یا همان اطلاعات ورود معتبر دست پیدا کنند، سیستم‌های امنیتی سنتی در حدود ۶۳ درصد موارد عملاً هیچ کاری از دستشان برنمی‌آید و فقط نظاره‌گر ماجرا هستند!
چرا دفاع کردن در برابر حملات مدرن این‌قدر سخت شده است؟
مشکل اینجاست که خیلی وقت‌ها مدیران شبکه به امتیازهای کلی امنیت دلخوش می‌کنند، غافل از اینکه این امتیازها روی کاغذ قشنگند اما در دنیای واقعی و پس از اولین نفوذ، داستان کاملاً عوض می‌شود.
گزارش امنیتی تازه منتشر شده‌ای که روی میلیون‌ها شبیه‌سازی در محیط‌های واقعی تست شده، نشان می‌دهد که تکنیک‌های دفاعی چقدر در برابر مهاجمان آسیب‌پذیرند. وقتی پای دسترسی‌های معتبر وسط می‌آید، لایه‌های دفاعی مثل برگ در باد می‌لرزند و فقط کسری از اقدامات مخرب هکرها بلاک می‌شود.
وقتی مهاجمان به یک Terminal یا دسترسی معتبر می‌رسند، متوقف کردنشان کار هر کسی نیست؛ اینجاست که ابزارهای مانیتورینگ و Packetهای شبکه باید خیلی هوشمندانه‌تر عمل کنند.
پس فرقی نمی‌کند یک Server قدرتمند داشته باشید یا چند تا Daemon در حال اجرا؛ اگر پایش دقیق و امنیتی در کار نباشد، با یک باج‌افزار تمام زحمات و اطلاعات به باد می‌رود.
